Kultura i tradycja

Wieś Sienna założona na części wyrąbanego lasu miejskiego tzw. „Kabatu" była wsią zarębną. Chłop gospodarujący na zarębku posiadał około 70 morgów pola i zwano go „zarębnikiem". Chłopi, zarębnicy wsi Siennej zajmowali się uprawą roli i hodowlą bydła. Ziemia nie była ich własnością lecz pana, właściciela całej Żywiecczyzny. Chłopi byli tylko dzierżawcami gruntów, ciążyły na nich różnorodne opłaty, daniny i roboci­zny. Dopiero Patent uwłaszczeniowy chłopów w Galicji z 17 kwietnia 1848 roku znosi powinności poddańcze a chłopi otrzymują ziemię na własność.

Wieś Sienną zasiedlali zarębnicy, półzarębnicy, chałupnicy i komor­nicy. Półzarębnicy gospodarowali na około 35-ciu morgach ziemi. Cha­łupnik posiadał tylko chałupę i mały ogródek przed domem a komornicy siedzieli kątem u bogatego gospodarza, wykonując różne prace w gospo­darstwie za jedzenie i spanie oraz starszą przechodzoną odzież. Miesz­kańców Siennej zwano też „Siedlokami", ponieważ większość wsi zasie­dliła ludność przybyła ze wsi położonych na północ od Siennej: Lipowa, Pietrzykowice, Łodygowice itd., która w większości przybyła z północy. Byli to osadnicy ze Śląska, czyli tzw. Łasi Śląscy, gdzie gospodarzy zwano „Siedlokami" a gospodynie „Śiedloczkami". Również we wsi Siennej osiedlali się chłopi z Zabłocia, Radziechów i Leśnej.

© 2019 Wszelkie Prawa Zastrzeżone - Sołectwo Sienna, Redakcja serwisu - sienna.lipowa@op.pl